Pasożyty

pozbądź się ich raz na zawsze

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Drakunkuloza (Dracunculus medinensis)

 


Fullebornius medinensis (syn. Dracunculus medinensis). Gatunek ten jest znany z Indii, Afryki i południowej Ameryki. Samce   mierzą około 2 cm i znaleziono je tylko dwukrotnie, samica natomiast dosięga około 120 cm dług. i 1,5 mm szer. Żyją one w tkance podskórnej, głównie na nogach, a także i w tkance łącznej śródmięśniowej.
 
Nad miejscem, w którym znajduje się przednia część pasożyta,  tworzy się guz, który pęka i wrzodzieje. W razie zwilżenia zimną wodą samica znajdująca się na dnie wrzodu rodzi tysiące mikrofilarii.  Żywicielem pośrednim tego gatunku są drobne skorupiaki, oczliki     ( C y c l o p s ).    Larwy spożyte przez oczliki przebijają się przez ściany jelita i rozwijają się w zakaźną postać w jamie ciała skorupiaka. Jeżeli człowiek pijąc wodę połknie zakażonego oczlika., to wówczas larwa przenika przez ścianę jelit i wędruje przez tkanki żywiciela. W czasie wędrówki ulega zapłodnieniu i wędruje do tych części (nóg), które się najczęściej stykają z wodą. Cały rozwój od połknięcia larwy a aż do utworzenia się wrzodu kryjącego przód ciała dojrzałej samicy trwa około 9 mies. Samica rodzi larwy wielokrotnie, podrażniona działaniem zimnej wody. Trzód staje się najczęściej miejscem wtórnej infekcji bakteryjnej wywołującej stan zapalny i ogólne reakcje ustroju.

 

Cykl rozwojowy Dracunculus medinensis:

 

 

 

Źródło: Wikipedia