Pasożyty

pozbądź się ich raz na zawsze

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Fasciolopsis buski

 

 
 
 
 
Większość zarażeń przebiega łagodnie i bez objawów klinicznych. Intensywna infestacja prowadzi do owrzodzenia błony śluzowej jelita cienkiego, zaburzeń wchłaniania, biegunek, toksemii i odczynów alergicznych. Fasciolopsoza może prowadzić do śmierci człowieka w objawach wyniszczenia i hipoproteinemii, przebiegającej z nasilonymi i uogólnionymi obrzękami oraz wodobrzuszem.

Rozpoznanie choroby stawiane jest na podstawie stwierdzenia jaj pasożyta w kale lub wymiocinach chorych. Jaja są elipsoidalne, z cienką błoną i zazwyczaj słabo zaznaczonym wieczkiem. Wielkość jaj waha się w granicach 130-159 na 78-98 µm.

 

Gatunek ten znany jest w Azji, głównie z Chin, Formozy, Syjamu, Borneo i innych okolic dalekiego Wschodu, Przywra ta dosięga dość znacznych rozmiarów osiągając długość 2 -7 cm. Na pierwszy rzut oka wykazuje wiele podobieństw do motylicy wątrobowej, także i jaja obu gatunków są bardzo do siebie podobne. O ile jaja wydalane z kałem dostaną się do wody, rozwija się z nich w kilkanaście dni     m i r a c i d i u m,   którego dalszy rozwój odbywa się w ślimakach ( P l a n o r b i s     s c h m a k e r i     i     S e g m e n t i n a     n i t i d e l l u s ).  Występuje sporocysta, redie i cerkarie. Te ostatnie encystują się w roślinach wodnych np. w wodnym orzechu   ( T r a p a)  i innych   (Eliocharis     tuberosa).   Człowiek spożywając owoce tych roślin zakaża się znajdującymi w nich cerkariani.. W podobny sposób ulegają też zakażeniu świnie. Spożyte encystowane cerkarie nie posiadające już ogonka przechodzą przez żołądek i ekscytują się w dwunastnicy. W jelicie cienkim przyczepiają się do jego ścian i dojrzewają. Rzadko tylko spotyka się przywry w obrębie żołądka lub nawet w jelicie grubym. Większa ilość robaków może powodować zaczopowanie jelita, prócz tego wywołują one owrzodzenia błony śluzowej z następującymi krwawieniami. W cięższych stanach dostrzegamy biegunki, wymioty, obrzęki i ogólne zatrucie. Diagnoza opiera się na znalezieniu jaj przywry w kale. Jaje te jednak są, trudne do odróżnienia od jaj motylicy wątrobowej.

Z następnej rodziny przywr znanej w systematyce jako    E c h i n o s t o m a t i d a e    opisano szereg gatunków z Azji i niektórych krajów Europy (Rumunia, Węgry) żyjących w jelicie cienkim człowieka. Według jednakże wszelkiego prawdopodobieństwa człowiek dla tych gatunków jest żywicielem wyjątkowym.

Częstszym pasożytem przewodów żółciowych głównie u owiec, lecz także i u innych zwierząt hodowlanych i dzikich, który jednak tylko wyjątkowo żyje u człowieka jest    D i c r o e o e l i u m     l a n c e o l a t u m     ( D i s t o m u m     l a n c e o l a t u m,    F a s c i o l a     l a n c e ol a t a ).   Inny
gatunek     E u r y t r e m a     p a n c r e a t i c u m    z przewodu trzustkowego i dróg żółciowych bydła i świń znaleziono tylko raz jeden u człowieka.
E u r yt r e n a     występuje na Dalekim Wschodzie.

Bardzo maleńkimi przywrami są gatunki należące do rodziny     Heterophyidae żyjące w przewodzie pokarmowym zwierząt (pies, kot), a także i u człowieka i nie powodujące poważniejszych objawów chorobowych. Jeden z gatunków     H e t e r o p h y e s     h e t e r o p h y e s    znany jest z Chin, Japonii i Egiptu.  M i r a c i d i u m     zakaża ślimaka wodnego, który o ile zostanie zjedzony przez pewne gatunki ryb umożliwia w nich wytworzenie zakaźnych encystowanych cerkarii.  



Cykl rozwojowy Fasciolopsis buski:

 

 

Źródło: Wikipedia