Pasożyty

pozbądź się ich raz na zawsze

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Przywry (Clonorchis sinensis)

 


Wschodnioazjatycki gatunek C i o n o r c h i s     s i n e n s i s    spotykany nierzadko i w miastach portowych Europy. Gatunek ten pasożytuje w przewodach, żółciowych człowieka, kota, psa. W odchodach znajdujemy małe brunatne jaja opatrzone wieczkiem. Z jaj spożytych przez niektóre ślimaki słodkowodne  (głównie     B i t h y n i a) wykluwają się miracidia przekształcające się w sporocysty, w których z kolei wykształcają się redie. Z redii powstają cerkarie, które opuszczają ślimakami i wnikają w mięśnie ryb odrzucając ogonek. 

 

Różne gatunki ryb słodkowodnych są więc drugimi żywicielami pośrednimi i przez ich mięso zakaża się żywiciel ostateczny.  C l o n o r c h i s     mierzy około 1 cm długości, i o ile nie znajduje się w większych ilościach nie powoduje żadnych objawów chorobowych. W ciężkich przypadkach, zmiany, które wywołuje są podobne do zmian wywoływanych przez     0 p i s t h o r c h i s     f e l i n e u s.   Pasożyt ten występuje często w Japonii, Korei i Chinach, z wyjątkiem północno zachodnich obszarów. Spotyka się też na Formozie i w Indochinach.

Podobnym do opisanych powyżej pasożytów jest znany z Europy    M e t o r c h i s     a l b i d u s   żyjący w przewodach żółciowych psów i kotów. Być może, że i człowiek może być ostatecznym żywicielem tego gatunku, jak to stwierdzamy np. dla    P s e u d a m p h i s t o m u m    t r u n c a t u m. Wszystkimi powyższymi formami atakującymi przewody żółciowe zakaża się człowiek, podobnie jak i inni żywiciele ostateczni, przez mięso zakażonych ryb. Wszystkie gatunki z rodziny     O p i s t h o r c h i d a e     wywołują w żywicielu zmiany dzięki niszczeniu tkanek, mechanicznym urazom, działaniu drażniącemu i trującemu. Działanie niszczące przejawia się w złuszczaniu komórek przewodów żółciowych. Daleko poważniejszy wpływ ma działanie drażniące pasożytów powodujące przerost nabłonka i tkanki łącznej.

P a r a g o n i n u s     w e s t e r m a n i i     (syn. P. r i n g e r i),    jako postać dojrzała pasożytuje w płucach, oskrzelach i opłucnej a wyjątkowo też w wątrobie, śledzionie i innych narządach człowieka i szeregu zwierząt (pies, kot, świnia, tygrys, wilk). Przywrę ta barwy czerwono brązowej przypomina z kształtu rozpołowiony groch. Jaja znajdują się głównie w wydzielanej obficie plwocinie. Z nich wylęgają, się w wodzie, w odpowiednich warunkach miracidia zakażające różne gatunki ślimaków z rodzaju    M e 1 a n i a.   Drugim żywicielem pośrednim są słodkowodne kraby (P o t a m o n)   i raki. Po spożyciu przez człowieka zakażonego mięsa krabów i raków, pasożyty prawdopodobnie przebijają się przez ściany jelita, wędrują przez przeponę i dostają się do opłucnej, płuc i oskrzeli, gdzie dojrzewaj. Dokoła nich na skutek stanów zapalnych rozwija się włóknista tkanka łączna i tworzą się cysty mogące się otwierać do przewodów oddechowych. Cysty te czasem ulegają zropieniu. Wewnątrz nich znajdują się pasożyty i jaja, które przy kaszlu zostają wyrzucone,wraz z często krwawą plwociną, na zewnątrz. Choroba może trwać wiele lat. Prognoza zazwyczaj dobra, o ile zakażenie nie jest zbyt silne i o ile pasożyty nie osiedliły się w innych narządach np. w obrębie mózgu. Diagnoza opiera się na znalezieniu jaj w plwocinie. Gatunek ten występuje na Dalekim Wschodzie, głównie w pewnych okolicach Chin, w Japonii, na Korei i Formozie.



Cykl życiowy przywry Clonorchis sinensis:




Źródło: Wikipedia