Pasożyty

pozbądź się ich raz na zawsze

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Węgorek jelitowy (Strongyloides stercoralis)

 


Zarażenie człowieka następuje przez zetknięcie i przenikanie przez skórę nitkowatych larw pasożyta. Po wniknięciu przez skórę larwa węgorka z krwią przedostaje się do serca, płuc, tchawicy, gardła, żołądka i przechodzi do jelita cienkiego. Poszczególnym etapom wędrówki larwy towarzyszą objawy chorobowe: ból brzucha i objawy skórne, które są najbardziej charakterystyczne dla tej choroby. W skórze, wzdłuż drogi wędrówki larw, pojawiają się rumieniowe, swędzące zmiany, szerzące się z szybkością 10 cm/godzinę. W przypadkach powikłanych występują: biegunka, wymioty, nudności.

 

Strongyloides stercoralis  (syn. Rhabdonema intestinalis, Anguillula stercoralis). Gatunek ten posiada bardzo ciekawy cykl rozwojowy. Najczęściej spotyka się go w krajach o klimacie ciepłym, chociaż występuje także i w innych okolicach. Pasożytnicze samice (około 2 mm długości i 50 μ szerokości) żyją w płucach i w jelicie cienkim człowieka. Samice te składają jaja w płucach i w jelicie. Jaja zawierają już larwy gotowe do wylęgnięcia. Ponieważ robaki żyjące w jelicie drążą w głąb błony śluzowej lub wnikają w gruczoły Lieberkuhna, wylęgające się larwy przedostają się, do światła jelita i zostają wraz z odchodami wydalone na zewnątrz. Larwy mierzące około 1/4 długości są typu     r h a b d i t i s o.   Pasożytnicze samce są mniejsze od samic a przełyk posiada charakterystyczne rozszerzenie typu     r h a b d i t i s. Oprócz postaci pasożytniczych występują także formy wolno żyjące. Samice wolno żyjące mierzą około 1 mm długości i posiadają rozszerzenie przełyku. Złożone przez nie jaja zawierają dojrzałe do wykłucia się larwy typu     r h a b d i t i s.    Samce wolno żyjące są bardzo podobne do samców pasożytniczych. Opis całkowitego cyklu rozwojowego rozpoczniemy od zwierząt znajdujących się w płucach człowieka., Niektóre z zapłodnionych samic wędrują z płuc do jelita cienkiego tworząc tam wtórne ogniska zakażenia. Z jaj złożonych przez samice w płucach rozwijają się larwy typu     r h a b d i t i s,    które następnie zamieniają się na larwy typu     f i l a r i i. Larwy te albo przy kaszlu wraz z plwociną zostają wyrzucone na zewnątrz, albo też połknięte rozwijają się dalej w jelicie.  Jedne z nich pozostają niezapłodnione, drugie zostają zapłodnione przez samce, które z płuc mogą się przedostać do jelita. W kale rozwijają się z jaj  zapłodnionych samic larwy typu     r h a b d i t i s.    Według przypuszczeń wielu autorów larwy powstałe z jaj zapłodnionych rozwijają się w wolno żyjące w kale samce i samice. Te z kolei wytwarzają larwy typu     r h a b d i t i s,  które przechodzą w postać     f i l a r i i    i stają się zdolne do zakażenia człowieka. Larwy natomiast powstałe z samic niezapłodnionych przez formę     r h a b d i t i s   przechodzą w larwy typu     f i l a r i i,  którymi się człowiek może zakazić. Dzięki temu, że z jaj zapłodnionych powstaje pokolenie robaków wolno żyjących wzrasta bardzo znacznie ilość larw typu     f i l a r i i     zdolnych do zakażenia.  Zakażenie odbywa się w ten sposób,  że larwy typu     f i l a r i i    wnikają czynnie nawet przez nieuszkodzoną skórę do naczyń krwionośnych i zostają przeniesione z krwią do płuc gdzie ostatecznie dojrzewają. Wnikanie larw przez skórę powoduje miejscowe jej zaczerwienienie, rozwój natomiast pasożytów w jelicie sprowadza ostrą biegunkę, a stolec może zawierać śluz i krew. Diagnoza opiera się na odkryciu w kale larw, a także i obecności ich w plwocinie. Ponieważ skóra jest źródłem zakażenia urządzenia sanitarne zapobiegające zakażeniu ziemi odchodami mogą skutecznie przeciwdziałać rozszerzaniu się infekcji.

Cały szereg innych gatunków z rodzaju     S t r o n g y 1 o i d e s     pasożytuje u zwierząt jak np. u psa, kota, świni, owcy i innych. Także i u człowieka znaleziono w pojedynczych wypadkach żyjące pasożytniczo gatunki różne od   S t r. s t e r c o r a l i s.   W Japonii często w niektórych okolicach występuje szczególnie u dzieci szkolnych     R h a b d i t i s     h o m i n i s     nie wywołujący jednak szczególnych objawów chorobowych.

Cykl rozwojowy Strongyloides stercoralis:

 

 

Źródło: Wikipedia