Pasożyty

pozbądź się ich raz na zawsze

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Zdrowe jelita


Niewiele osób zdaje sobie sprawę, jak ważną role w zdrowiu człowieka pełni jelito grube.

Już starożytni mędrcy, jogini tybetańscy i egipscy lekarze od dawna znali prawdę, że jelito grube powinno być utrzymywane w idealnym porządku, jeżeli człowiek chce być zdrowy.

Do jelita grubego dostaje się wszystko, co nie zdążyło zostać wessane w jelicie cienkim, głównie woda i resztki nieprzetrawionego pokarmu, którego u ludzi zdrowych jest bardzo mało.

 

Do jelita grubego dostaje się sporo substancji organicznych, także produkty gnicia bakteryjnego.

Oprócz tego znajdują się tam substancje nie poddające się działaniu soków trawiennych (na przykład błonnik), żółć i jej barwniki (produkty hydrolizy bilirubiny), soli, bakterii.

Czas przesuwania mas pokarmowych wzdłuż jelita grubego równa się połowie czasu przesuwania się pokarmu wzdłuż całego przewodu pokarmowego od jamy ustnej do otworu analnego. Przez całe jelito cienkie (odległość około 5 m) masy pokarmowe przechodzą w ciągu 4-5 godzin, a przez jelito grube (długość 1,5-2 m) - w ciągu 12-18 godzin.

Co dzieje się w jelicie grubym?

  •  początkowym odcinku jelita grubego kończy się rozkładanie fermentacyjne mas pokarmowych pozostałych w górnych odcinkach przewodu pokarmowego,
  • wchłaniają się produkty trawienne,
  • formują się masy kałowe. Sok trawienny jelita grubego zawiera dużo śluzu koniecznego do formowania kału.

Sok trawienny w jelicie grubym wydziela się bez przerwy. Zawiera on te same fermenty, które znajdują się w soku trawiennym jelita cienkiego. Jednak działanie tych fermentów jest znacznie słabsze. Należy wiedzieć, że nieprzerwane wydzielanie soków zwiększa się przy miejscowym oddziaływaniu fizycznych i chemicznych bodźców na jelito grube.

W jelicie grubym w procesach trawiennych biorą udział nie tylko fermenty wydzielane przez komórki błony śluzowej jelita, ale także i fermenty wydzielane przez bakterie jelitowe, a szczególnie bakterie mlekowe, i niektóre rodzaje pałeczki jelitowej. W jelicie grubym w odróżnieniu od wyżej położonych odcinków przewodu pokarmowego znajduje się wiele pożytecznych bakterii, zdolnych do trawienia błonnika, dochodzącego do jelita grubego w niezmienionej postaci, gdyż w wyżej położonych odcinkach przewodu pokarmowego nie ma fermentów dla jego przetrawienia.

Z przetrawionego przez bakterie błonnika uwalniają się węglowodany i inne substancje, które następnie przetrawiane są przez fermenty soku jelitowego i ulegają wchłanianiu.

Niedawno akademik A. M. Ugolew ustalił, że w jelicie grubym są bakterie zdolne do syntezy aminokwasów, które do tej pory były uważane za niezastąpione, gdyż organizm człowieka nie potrafi ich syntetyzować. Uważano, że aminokwasy te mogą dostać się do organizmu jedynie z białkiem zwierzęcym. Dlatego panował pogląd, że stosowanie białek zwierzęcych jest dla człowieka absolutną koniecznością.

Po odkryciu Ugolewa stało się jasne, że wegetarianie obchodzący się bez mięsa nie cierpią przy tym z powodu braku niezastąpionych aminokwasów, a przeciwnie - mniej chorują i w ogóle są znacznie zdrowsi od jedzących mięso.

Odkrycie A. M. Ugolewa zostało potwierdzone przez J. S. Szatalową. Oprócz aminokwasów pożyteczne bakterie żyjące w jelicie grubym syntetyzują szereg witamin - szczególnie witaminy grupy B, wśród których najważniejsze znaczenie dla wegetarian ma synteza przez bakterie jelitowe witaminy B12, gdyż witaminy tej zupełnie brak w pokarmie roślinnym.

Z powyższego wynika jasno, jak ważne jest zachowanie mikroflory jelita grubego i głównie dlatego nie należy stosować antybiotyków, które zabijają mikroflorę jelitową i wywołują wyjałowienie jelitowe - dysbakteriozę, w wyniku czego w jelicie gromadzi się szkodliwa, patogeniczna mikroflora, sprzyjająca rozwojowi licznych chorób i infekcji pasożytyniczych
 

Głowne funkcje jelita grubego

  • wchłanianie pokarmu, który nie zdążył się wchłonąć w jelicie cienkim,
  • wchłanianie dużych ilości wody przy czym najintensywniej zachodzi ono w części wstępującej jelita okrężnego,
  • tworzenie sprzyjających warunków dla powstawania potrzebnej mikroflory rozkładającej błonnik, syntetyzującej aminokwasy - w tym także te niezastąpione, a także witaminy B12,
  • tworzenie mas kałowych, co jest bardzo ważną funkcją. Po wessaniu wody masa pokarmowa staje się znacznie bardziej zbita. W ciągu doby do jelita dostaje się około 6-7,5 litra płynów, a na zewnątrz wraz z kałem wychodzi około 150 ml. Pozostałe płyny są wchłaniane. Formowaniu kału sprzyjają grudki śluzu, których jest wiele w jelicie grubym. Śluz ten skleja nieprzetrawione cząsteczki pokarmu, obumarłe komórki jelit, rozłożone pigmenty żółciowe, które nadają kałowi charakterystyczny kolor. Kał zawiera bardzo dużo bakterii, które stanowią 30-50% mas kałowych.
  • zapasowa funkcja jelita grubego polega na gromadzeniu i utrzymaniu mas kałowych do momentu wydalenia ich na zewnątrz.
Gromadzenie to odbywa się głównie w części esowej i lewej zstępującej jelita, bywa jednak, że kał gromadzi się też i w ślepej kiszce, i także w części wstępującej okrężnicy. Stając się bardziej zbitym i suchym kał staje się obcym ciałem i jest wypychany najpierw do jelita esowatego, a następnie przechodzi do jelita prostego i dalej na zewnątrz, wydalanie z organizmu zanieczyszczeń przedostających się z krwi. Na przykład sole metali ciężkich wprowadzone przez usta, wchłaniają się w jelicie cienkim, dostają się do wątroby, stamtąd do krwi i wydalane są częściowo przez nerki, a częściowo przez jelito grube.

Cholesterol także wydalany jest przez jelito grube.
Jak widzimy, jelito grube odgrywa ogromną rolę w przebiegu I im h esów życiowych organizmu.